Albert Camus - życiorys
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Rok 1930 okazał się przełomowy w życiu Camusa – wówczas to rozpoczął swą działalność twórczą, wynikającą w dużej mierze z lektury i zainteresowania się dziełami francuskich klasyków. W tym czasie związał się również z algierską lewicą i przez jakiś czas był członkiem Komunistycznej Partii Algierii. Zaczął również interesować się teatrem, a z zamiłowania tego zrodziły się liczne sztuki sceniczne, które pisał do końca swych dni. W latach 1935-1939, wraz z grupą młodych intelektualistów lewicowych, założył „Thétre de l'Equipe”. Dzięki jego zaangażowaniu wystawiono „Requiem dla zakonnicy” Williama Faulknera i „Biesy” Fiodora Dostojewskiego. Niestety, cała twórczość teatralna Alberta Camusa była i nadal jest najmniej doceniana przez krytyków literackich i jego odbiorców.

Przed wybuchem II wojny światowej Camus pracował jako dziennikarz w gazecie „Alger-républicain”, najpierw jako stażysta, a następnie jako zastępca redaktora naczelnego, reporter polityczny i recenzent książek. Z tego okresu pochodzą jego recenzje dzieł literackich Jean-Paula Sartre’a i artykuły, analizujące warunki społeczne muzułmańskiej społeczności regionu Kabylii.

W 1940 roku wyjechał do Paryża, mając nadzieję, że podejmie tam pracę reportera w prasie lewicowej. Ze względu na atak Niemiec na Francję musiał wrócić do Afryki Północnej, gdzie rozpoczął pracę jako nauczyciel w Oranie i ożenił się z Francine Faure, nauczycielką matematyki. Jako zdeklarowany pacyfista, otwarcie protestował przeciwko wojnie w Europie, co naraziło go na niebezpieczeństwo, wynikające z ograniczenia praw wolnościowych we Francji czasów wojny. Po zaledwie kilkutygodniowym pobycie w Oranie, w marcu 1940 roku, został zmuszony do opuszczenia Algierii ze względu „na zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego”.

W ostatnich latach okupacji Francji i po wyzwoleniu Camus kontynuował pracę dziennikarza jako redaktor paryskiej gazety „Combat”, na łamach której przedstawiał różnorodne i niezależne poglądy lewicowych, w których dominowało przesłanie ideałów sprawiedliwości, prawdy i wiary oraz przybliżał polityczny program, oparty na głębokiej, moralnej postawie człowieka. Pojawiające się ostre polemiki pomiędzy zwolennikami poglądów prawicowych i lewicowych ostatecznie zniechęciły go do dalszej pracy i w 1947 roku opuścił redakcję pisma.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  cytaty
2  Dżuma jako powieść-parabola
3  Joseph Grand



Komentarze
artykuł / utwór: Albert Camus - życiorys


  • Sam życiorys jest bardzo dobry, profesjonalny, fakty z życia Camus pomogły mi w lepszym zrozumieniu książki którą napisał. Odkryłem jednak jeden błąd w pracy:"Na ironię losu zasługuje fakt...". Obawiam się, że nie ma rzeczy, która "zasługuje na ironię losu":P to tyle, świetny tekst, pozdrawiam:)
    matematyk ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: