Dżuma - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Szerzyła się dżuma płucna.
Chorzy umierali znacznie szybciej, wśród krwawych wymiotów.
Towary pierwszej potrzeby zaczęły być sprzedawane po horrendalnie wysokich cenach. Doprowadziło to do rozwarstwienia społeczeństwa - biedni ludzi zaczęli cierpieć głód, podczas gdy bogatym niczego nie brakowało. Nastrój w mieście był napięty, co dobrze oddaje historia zawarta w zapiskach Tarrou.

Tarrou mówi w nich o tym, jak z Rambertem i Gonzalesem odwiedzili w niedzielne popołudnie obóz odosobnienia mieszczący się na stadionie miejskim. Początkowo w tego typu osobach panował rozgardiasz, potem ludzie poddali się bezczynności, zapanowała między nimi wzajemna nieufność. W obozie spotkali pana Othona; tam Tarrou po raz pierwszy usłyszał, jak sędzia wymawia imię swojego zmarłego syna. Dawny butny i sprawiający rodzinie przykrości prawnik stał się cichym, przejętym losem swoich dzieci człowiekiem.

Zbliżał się koniec listopada, ochłodziło się jeszcze bardziej. Tarrou towarzyszył Rieux w odwiedzinach u starego astmatyka, wyszli razem na taras i Tarrou opowiedział doktorowi historię swojego życia.

Dzieciństwo miał szczęśliwe, rodzice go kochali. Jego ojciec był zastępcą prokuratora generalnego, dzięki czemu rodzinie powodziło się pod względem finansowym. Nie był to człowiek wybitny, ale w oczach Tarrou na pewno nie zły. Miał dziwną pasję – doskonale znał na pamięć rozkład jazdy Chaixa. Tarrou to bawiło i czuł podziw dla ojca z powodu jego doskonałej pamięci. Chłopiec przeżył szok, gdy pewnego dnia, w wieku siedemnastu lat, uczestniczył w rozprawie ojca. Najlepiej zapamiętał z tej rozprawy winowajcę, którego widok poruszył go do głębi. Jego ojciec wywalczył dla oskarżonego karę śmierci i był osobiście obecny podczas egzekucji. Tarrou uświadomił sobie, że ojciec czynił to już wielokrotnie – za każdym razem, gdy wstawał wcześniej do pracy. Stracił do niego szacunek i uciekł z domu. Później odwiedzał matkę, a po śmierci ojca zabrał ją do siebie, aż ona także zmarła.

Od momentu ucieczki z domu Tarrou chciał za wszelką cenę walczyć ze śmiercią. Walczył w różnych konfliktach europejskich, wdał się w politykę, był jednak przeciwny zabijaniu i wszelkiej przemocy. Tarrou jest zdania, że cały świat jest zadżumiony, że ludzi
ogarnął szał mordowania i nie mogą postępować inaczej.
Uważał, że
każdy człowiek nosi w sobie dżumę
i trzeba być bardzo ostrożnym, żeby nikogo „nie zarazić”.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 - 


  Dowiedz się więcej
1  cytaty
2  Dżuma jako powieść-parabola
3  Pozostali bohaterowie



Komentarze
artykuł / utwór: Dżuma - streszczenie


  • A ja właśnie z reguły czytam streszczenia. Tym razem postanowiłem zabrać się do roboty i właśnie przed chwilą książkę skończyłem. Nie do końca podobał mi się rodzaj narracji. Owszem, jest inny niż większość, może dlatego też warto wyrobić sobie samemu opinie na ten temat. Ktoś wyżej napisał, że za dużo tutaj jest śmierci. Totalna bzdura! Wydaje mi się wręcz, że jak na książkę o takiej tematyce było jej stanowczo za mało. Co mi się najbardziej nie podobało to zdecydowanie za mało akcji i brak jakiś zaskakujących wątków. Więcej tutaj opisów, refleksji, opinii narratora. Trzeba dodać że nie jest on wszechwiedzący, co dodatkowo kieruje powieść na tory filozoficznej gadaniny o jednym i tym samym. Mimo wszystko nie żałuje poświęconego czasu :D
    Fiodek ()

  • Świetne streszczenie, zawiera wiele treści, przesadne szczegóły są widocznie pominięte co ułatwia ich odszukiwanie we fragmentach tekstu. Osobiście bardzo mi się całość podoba. Mam tylko jedno zastrzeżenie. Otóż autorka błędnie używa słowa 'kontrabanda'. Nie mniej poza tym to na prawdę kawał dobrej roboty.
    Scony ()

  • na jutro mam przeczytać tą książk lecz niestety nie ma nigdzie w bibliotekach zostało mi troche do końca ale jestem bardzo zadowolona z tego streszczenia. Dzieki za pomoc :)
    niula (renataadamus {at} pocz.fm)

  • albo ja jestem jakas zacofana, ale nie widze nic pouczającego i ciekawego w tej lekturze.. mozliwe ze ma ona jakies glębsze przesłanie, którego ja nie rozumiem
    takajednaaa ()

  • brawo. z reguły czytam każdą lekturę jak leci (jestem w klasie humanistycznej, tak wypada), ale teraz na gwałt muszę znać treść. bardzo pomocne. przeczytam to jeszcze i tak, ale pragnę podziękować autorce za trud, bo to nie jest łatwa robota!
    aurum57 (fidespunica {at} poczta.fm)

  • jestem w połowie, do jutra nie zdążę. ale generalnie bardzo polecam tę książkę.!! świetny rodzaj narracji, urokliwy sposób opisywania, wiele ciekawych refleksji odnośnie miłości, samotności, więzi społecznych, refleksji etycznych czy sposobu i motywów ludzkiej oceny zdarzeń świata zewnętrznego...
    Anonim ()

  • Świetna książka! Polecam przeczytać, bo na prawdę warto. a później oczywiście można zajrzeć do streszczenia, by przypomnieć sobie wszystko. pozdrawiam.
    marr ()

  • Ludzie, co Wy widzicie w tej książce? wszech obecna śmierć, smutek itd... lektury staram się czytać, Potop "połknąłem" i każdą duża lekturę również ale tego nie mogę ogarnąć pomimo tego iż jestem dość ponad przeciętnie inteligentny.
    bumbum (mrdanil16 {at} gmail.com)

  • Gdy usłyszałem "nakaz" przeczytania tej książki uznałem że to kolejna nudna lektura, wziąłem sie za streszczenie i przeczytałem całe nie mogąc oderwać oczu (niesteyt na jutro musze wiedziec cos o ksiazce) Zbliżają się ferie więc ja już sobie zajęcie znalazłem :)
    BBQ ()

  • Co do streszczenia to ok. Chyba wezme się za książke bo wydaje się być ciekawa.Teraz troszkę zaluje że czytełem streszczenie bo czytając książke nie bede tak wciągnięty bo bede wiedział co zachwile się stanie Pozdro 600V
    PROSTO. ()

  • Według mnie najlepsza obok "Zbrodni i karze" Dostojewskiego lektura. Najciekawsza jest w niej jej paraboliczność. W miejscu dżumy możemy wstawić sobie dowolny system totalitarny.
    Maturzysta 09 ()

  • Książka bardzo ciekawa, streszczenie również. Bardzo przydatne przed maturą, kiedy nie ma czasu na czytanie całej książki. Pan Camus zasługuje na wielkie brawa, za tak wartościową opowieść.
    Magda ()

  • Ja przeczytałam wszystkie lektury w liceum. Teraz przed maturą powtarzam sobie je za pomocą tego serwisu, który uważam za bardzo dobry :). W trakcie trwania szkoły też często z niego korzystałam, w celu przypomnień, wyjaśnień, uzupełnienia wiedzy. Portal ten jest świetnym uzupełnieniem po przeczytaniu każdej lektury :)
    nazibaby77 ()

  • ksiazka bardzo ciekawa. choc nie urywam iz czytajac pierwsze wersy nie bylem nia zachwycony i dziwilem sie co ludzie w niej widza... lecz wraz z uplywem stron dostrzeglem jej potencjal i przeslanie. a co do streszczenia to bardzo dobrze napisane i ujmuje wszystkie wazniejsze watki powiesci :) brawa dla autora:)
    ~~!!el.M3Mb3rrO~~ (the_member {at} buziaczek.pl)

  • Myśle, że ta książka nosi w sobie pewne uniwersalne przesłanie. Czytałem straszczenie, co w następstwie okazało się motywacją do przeczytania książki:) Streszczenie fantastyczne, co pewnie widać w komentarzach, więc poszanowanie dla autorki, ale wszystkim polecam książke:) Może tu odnajdziecie i swoją motywację:))
    Shane da' Masta (jare05k {at} wp.pl)






Tagi: