Dżuma - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Grand, ubogi urzędnik merostwa, którego Rieux leczył za darmo, wezwał doktora do siebie. Chodziło o jego sąsiada, Cottarda, który próbował popełnić samobójstwo, wieszając się. Rieux postanowił donieść o tym wypadku policji.

Michel czuł się coraz gorzej. Miał ogromną gorączkę, na jego ciele pojawiły się czarne gruczoły, wymiotował. Po chwilowym polepszeniu objawy powróciły i Michel zmarł 30 kwietnia w karetce wiozącej go do szpitala, wygrażając sprawcom jego choroby słowami: „Ach, świnie!” i „Szczury!”

Śmierć dozorcy wywołała na początku zdumienie, a potem strach. W tym miejscu narrator powołuje się na zapiski świadka tamtych wydarzeń, Jeana Tarrou, przedstawiając jednocześnie jego osobę. Tarrou sprowadził się do miasta kilka tygodni wcześniej i mieszkał w hotelu. Nikt nie wiedział, skąd przybył i w jakim celu zamieszkał w Oranie. Był to człowiek
dobroduszny, zawsze uśmiechnięty, wyglądał na przyjaciela wszystkich normalnych rozrywek, nie będąc ich niewolnikiem.
Często bywał u tancerzy i muzyków hiszpańskich, licznie przebywających w mieście.

Zapiski Tarrou zawierają wiele opowieści mało znaczących, jakby ich autor chciał zdać sprawę z historii choroby patrząc przez lupę. Przytacza rozmowę dwóch konduktorów tramwajowych, którzy przyczyny śmierci swojego kolegi, Campsa, dopatrują się w jego grze na pistonie w „Orfeonie”. Szczególną sympatią Tarrou obdarza śmiesznego staruszka, który poddaje się osobliwemu zajęciu: codziennie wabi koty papierkami, by później z radością w oczach opluć zwierzęta. Po historii ze szczurami staruszek był zbity z tropu, ponieważ koty przestały się pojawiać. W jednym z tramwajów znaleziono szczura. Nocny stróż hotelowy powiedział Tarrou, że spodziewa się nieszczęścia z powodu pojawienia sie gryzoni – jego zdaniem będzie to trzęsienie ziemi.

Kolejna scenka opisana przez Tarrou to wizyta w restauracji hotelowej śmiesznej rodzinki. Ojciec rodziny wygląda jak sowa, jego dzieci (Filip i Nicole) są ubrane „jak tresowane psy”. Ojciec nie mówi na „ty” do członków rodziny, ale w trzeciej osobie. Później dowiemy się, że człowiekiem tym jest sędzia śledczy Othon, pojawiający się już wcześniej w powieści. Tarrou mówi już o dwunastu przykładach dziwnej gorączki, opisuje także wygląd doktora Rieux i przedstawia go jako człowieka „zorientowanego w sytuacji”.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 - 


  Dowiedz się więcej
1  Dżuma a Dziennik roku zarazy
2  Pozostali bohaterowie
3  Doktor Bernard Rieux - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Dżuma - streszczenie


  • A ja właśnie z reguły czytam streszczenia. Tym razem postanowiłem zabrać się do roboty i właśnie przed chwilą książkę skończyłem. Nie do końca podobał mi się rodzaj narracji. Owszem, jest inny niż większość, może dlatego też warto wyrobić sobie samemu opinie na ten temat. Ktoś wyżej napisał, że za dużo tutaj jest śmierci. Totalna bzdura! Wydaje mi się wręcz, że jak na książkę o takiej tematyce było jej stanowczo za mało. Co mi się najbardziej nie podobało to zdecydowanie za mało akcji i brak jakiś zaskakujących wątków. Więcej tutaj opisów, refleksji, opinii narratora. Trzeba dodać że nie jest on wszechwiedzący, co dodatkowo kieruje powieść na tory filozoficznej gadaniny o jednym i tym samym. Mimo wszystko nie żałuje poświęconego czasu :D
    Fiodek ()

  • Świetne streszczenie, zawiera wiele treści, przesadne szczegóły są widocznie pominięte co ułatwia ich odszukiwanie we fragmentach tekstu. Osobiście bardzo mi się całość podoba. Mam tylko jedno zastrzeżenie. Otóż autorka błędnie używa słowa 'kontrabanda'. Nie mniej poza tym to na prawdę kawał dobrej roboty.
    Scony ()

  • na jutro mam przeczytać tą książk lecz niestety nie ma nigdzie w bibliotekach zostało mi troche do końca ale jestem bardzo zadowolona z tego streszczenia. Dzieki za pomoc :)
    niula (renataadamus {at} pocz.fm)

  • albo ja jestem jakas zacofana, ale nie widze nic pouczającego i ciekawego w tej lekturze.. mozliwe ze ma ona jakies glębsze przesłanie, którego ja nie rozumiem
    takajednaaa ()

  • brawo. z reguły czytam każdą lekturę jak leci (jestem w klasie humanistycznej, tak wypada), ale teraz na gwałt muszę znać treść. bardzo pomocne. przeczytam to jeszcze i tak, ale pragnę podziękować autorce za trud, bo to nie jest łatwa robota!
    aurum57 (fidespunica {at} poczta.fm)

  • jestem w połowie, do jutra nie zdążę. ale generalnie bardzo polecam tę książkę.!! świetny rodzaj narracji, urokliwy sposób opisywania, wiele ciekawych refleksji odnośnie miłości, samotności, więzi społecznych, refleksji etycznych czy sposobu i motywów ludzkiej oceny zdarzeń świata zewnętrznego...
    Anonim ()

  • Świetna książka! Polecam przeczytać, bo na prawdę warto. a później oczywiście można zajrzeć do streszczenia, by przypomnieć sobie wszystko. pozdrawiam.
    marr ()

  • Ludzie, co Wy widzicie w tej książce? wszech obecna śmierć, smutek itd... lektury staram się czytać, Potop "połknąłem" i każdą duża lekturę również ale tego nie mogę ogarnąć pomimo tego iż jestem dość ponad przeciętnie inteligentny.
    bumbum (mrdanil16 {at} gmail.com)

  • Gdy usłyszałem "nakaz" przeczytania tej książki uznałem że to kolejna nudna lektura, wziąłem sie za streszczenie i przeczytałem całe nie mogąc oderwać oczu (niesteyt na jutro musze wiedziec cos o ksiazce) Zbliżają się ferie więc ja już sobie zajęcie znalazłem :)
    BBQ ()

  • Co do streszczenia to ok. Chyba wezme się za książke bo wydaje się być ciekawa.Teraz troszkę zaluje że czytełem streszczenie bo czytając książke nie bede tak wciągnięty bo bede wiedział co zachwile się stanie Pozdro 600V
    PROSTO. ()

  • Według mnie najlepsza obok "Zbrodni i karze" Dostojewskiego lektura. Najciekawsza jest w niej jej paraboliczność. W miejscu dżumy możemy wstawić sobie dowolny system totalitarny.
    Maturzysta 09 ()

  • Książka bardzo ciekawa, streszczenie również. Bardzo przydatne przed maturą, kiedy nie ma czasu na czytanie całej książki. Pan Camus zasługuje na wielkie brawa, za tak wartościową opowieść.
    Magda ()

  • Ja przeczytałam wszystkie lektury w liceum. Teraz przed maturą powtarzam sobie je za pomocą tego serwisu, który uważam za bardzo dobry :). W trakcie trwania szkoły też często z niego korzystałam, w celu przypomnień, wyjaśnień, uzupełnienia wiedzy. Portal ten jest świetnym uzupełnieniem po przeczytaniu każdej lektury :)
    nazibaby77 ()

  • ksiazka bardzo ciekawa. choc nie urywam iz czytajac pierwsze wersy nie bylem nia zachwycony i dziwilem sie co ludzie w niej widza... lecz wraz z uplywem stron dostrzeglem jej potencjal i przeslanie. a co do streszczenia to bardzo dobrze napisane i ujmuje wszystkie wazniejsze watki powiesci :) brawa dla autora:)
    ~~!!el.M3Mb3rrO~~ (the_member {at} buziaczek.pl)

  • Myśle, że ta książka nosi w sobie pewne uniwersalne przesłanie. Czytałem straszczenie, co w następstwie okazało się motywacją do przeczytania książki:) Streszczenie fantastyczne, co pewnie widać w komentarzach, więc poszanowanie dla autorki, ale wszystkim polecam książke:) Może tu odnajdziecie i swoją motywację:))
    Shane da' Masta (jare05k {at} wp.pl)






Tagi: